ชีวิตคนทำงาน

ดองบล็อกไว้นานกว่าทุกทีแหะคราวนี้

ร่ำๆ จะอัพหลายทีแล้ว แต่ก็ไม่ได้ทำ

ตอนนี้เริ่มทำงานแล้วสองเดือนกว่าๆ วิถีชีวิตเปลี่ยนไปบ้าง

ความรับผิดชอบต่อตัวเองก็เพิ่มมากขึ้น รู้สึกว่าใช้เวลาคุ้มขึ้น เช่น เวลาเอาไปไร้สาระน้อยลง โดยหันมาทำสิ่งที่ “ต้อง” ทำ สิ่งที่อยากทำก็มีบ้าง แต่การที่เราโตขึ้นคือการที่เราสามารถทนทำในสิ่งที่ตนไม่ชอบได้มากขึ้น

ทำงานเป็นอาจารย์พิเศษ (คือไม่มีตำแหน่งประจำ) แต่สอนมากกว่าอาจารย์ประจำนั้น ก็สนุกไปอีกแบบ รู้สึกว่าเราต้องทำโน่นนี่ ทำชีวิตให้ยุ่งเข้าไว้ ปกติไม่ค่อยชอบงานอะไรที่มันเร่งๆ หรือสภาพที่กดดันมาก แต่ตอนนี้ขอเปลี่ยนมุมคิดว่า “เฮ้ย ลองดูสิ เราจะยุ่งได้ขนาดไหนกันเชียว” ก็ท้าทายไปอีกแบบ

ตอนนี้ก็พิมพ์หนังสือที่แปลไว้ ออกมาแล้วล็อตแรก เดือนเดียวก็กระจายหมด ถามวารวยรึยัง ปล่าวเลย เพราะตอบว่าตังค์ยังได้ไม่ครบ และที่ได้ก็ใช้เลี้ยงชีพประจำวันแทนเงินเดือนที่ค้างเบิกสองเดือนแล้ว

ทั้งนี้ทั้งนั้น การเลือกจัดสรรเวลาให้หัวใจและจิตวิญญาณได้มีการขัดเกลาด้วยเป็นสิ่งจำเป็น เพราะการทำงาน (ทั้งศาสนาและดุนยา) ที่มากมายและยุ่งๆ นั้น อาศัยหัวใจและจิตวิญญาณที่เข้มแข็งพอๆกับร่างกาย ร่างกายที่เหนื่อยล้าจะได้ไม่ทำให้หัวใจห่อเหี่ยว และหัวใจและวิญญาณที่เข้มแข็งก็จะช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าของร่างกายได้ระดับหนึ่ง ^^

บ่นมากไปอีกแล้ว

ไปทำงานต่อเถอะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s