Homesick

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา นอกจากฝนที่ตกลงมาหนักมากแล้ว ตัวผมเองเป็นอะไรก็ไม่รู้

หัวใจห่อเหี่ยวมากมาย ทำอะไรไม่ได้เลย รู้สึกเศร้าเหงาหงอยตลอดเวลา

จนต้องตัดสินใจกลับบ้านให้ได้ซะเดี๋ยวนั้น

และเมื่อกลับบ้านก็รู้เลยว่า ที่ตัวเองเป็นคือโรคคิดถึงบ้านนี่เอง

…………..

ใครจะนึก ว่าหนุ่มวัย 26 ปี จะเกิดอาการ homesick ได้

ไม่ได้เป็นโรคนี้นานมากแล้ว นานขนาดที่ลืมไปว่า คนที่เป็นโรคนี้จะมีอาการเป็นอย่างไร

กลับบ้านไปคราวนี้ จึงรู้สึกมีความสุขมากกว่าครั้งไหนๆ

อาหารง่ายๆ อย่างไข่เจียวกับแกงปลา กลับเป็นมื้อที่อร่อยที่สุดในโลก

ค่ำคืนนั้นจึงรู้สึกดีใจมากมายที่เรามีบ้านให้กลับ มีคนที่เรารักรอเราอยู่เสมอ

หลังจากกินข้าวเสร็จ ผมก็พูดคุยให้พ่อและแม่ฟัง ถึงเรื่องราวตลอดสองสัปดาห์ที่ตนได้ไปประสบพบเจออะไรมาบ้าง

บ่นๆ ให้ท่านทั้งสองฟัง บอกปัญหาที่พบเจอโน่นนี่ ท่านก็แนะนำตามประสบการณ์ที่เคยได้เจอมา

ไม่รู้พ่อแม่จะสังเกตมั้ยว่า คืนนั้นลูกชายพูดมากกว่าปกติ

กลับบ้านคราวนี้ ผมก็เลยรู้สึกรักบ้าน รักครอบครัว มากกว่าคราวไหนๆ

กลับมาทำงานคราวนี้ หัวใจเลยไม่หดหู่แล้ว

1 คิดบน “Homesick

  1. เมื่อจากบ้านมานาน จะยิ่งรู้ว่าพ่อแม่รักเราไิม่ลดลงเลยอ่ะ

    ดังนั้นพอกลับบ้านต้องบอกท่านทั้งสองเหมือนกัน ว่าเราคิดถึงท่านแทบขาดใจ🙂

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s