Posts Tagged With: diary

เบื่อๆ เรื่องวิกฤติการเมือง เลยมาเขียนเรื่องวิกฤติฟอร์เวิดเมล ไม่รู้รู้สึกไปเองหรือเปล่า ช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้ อีเมลที่เข้ามาในเมลบ็อกซ์มีถึงวันละเกือบๆ 20 เมล และ 80% นั้นเป็นฟอร์เวิดเมล ช่วงแรกก็เปิดอ่านมันหมดนั่นแหละ แต่พักหลังๆ ไม่ไหวแล้วเยอะและไม่รู้จะส่งมาทำไมนักหนา นอกจากจะไม่ค่อยอ่านแล้วยังไม่ค่อยจะส่งต่อด้วยซ้ำ โดยเฉพาะพวกเมลที่มาบอกให้ส่งต่อเท่านั้นเท่านี้ เจอแบบนี้ลบทิ้งอย่างไม่เสียดาย เมลที่ว่าเอ็มเอสเอ็นจะเก็บตังค์ อันนั้นก็ลบอย่างไม่ไยดี เมลว่าจะเห็นดาวอังคารชัดเท่าดวงจันทร์ในรอบสองร้อยปีที่มันส่งมาเกือบทุกเดือน มันไม่มีความน่าเชื่อถืออย่างมากก็โดนลบทิ้งถังขยะไป เมลคอร์สสุขภาพ ลดความอ้วน เมลหารายได้พิเศษ ไม่รู้มันเข้ามาได้ยังไง จะมีบ้างที่เป็นเมลให้ความรู้และผมไม่ได้รับมากกว่าหนึ่งเมล อันนี้จะส่งต่อ (คือโดยส่วนใหญ่จะได้ฟอเวิดเมลซ้ำๆ แม้จะเป็นเมลที่ดีก็จะไม่ส่ง เพราะคนส่งกันเยอะแล้ว) แม้จะกลั่นกรองเมลที่จะส่งต่อ ก็ไม่วายพลาดจนได้ ล่าสุดก็เจ้าเมลที่ว่า ไทยจะปรับเวลาเพิ่ม 30 นาที อ่านปุ๊บเออน่าสนใจเลยส่งต่อ แต่เมื่อเชคดูภายหลังพบว่ามันเป็นเรื่องโกหกซะงั้น รายการผู้หญิงถึงผู้หญิงก็ชอบหยิบฟอร์เวิดเมลมาอ่านออกอาการ จนเวบพันทิบหยิบมาประณามกันแล้ว จริงๆ ก็ไม่แปลกหรอก เพราะคนไทยใช้เวลาในการอ่านน้อยอยู่แล้ว ไม่พักจะพูดถึงการคิดไตร่ตรอง ชอบที่จะฟัง ไม่ชอบอ่าน พวกคุยข่าวก็มีงานทำเลยทีนี้ ถ้าเป็นเมื่อคราวที่อินเตอร์เนตไม่บูม ฟอร์เวิดเมลที่ว่าคงเปรียบได้ดั่งจดหมายเวียนซึ่งมันพอรับได้หากไม่อัพเกรดตัวเองเป็นจดหมายลูกโซ่ ผมว่าชีวิตที่รอคอยจดหมายในกล่องจดหมายหน้าบ้านเราให้ความหมายกว่าการรับข้อมูลที่ละมหาศาลแล้วส่งต่อไปโดยอ่านมันแค่หัวข้อเรื่อง สังคมทุกวันนี้เรามีคนรู้จักเพิ่มขึ้นมากมายนับไม่ถ้วน แต่กลับหาคนสนิทที่รู้ใจได้น้อยเหลือเกิน

เมื่อครั้งยังเด็ก เด็กชายคนหนึ่งถูกบอกเล่าเรื่องราว นิทานก่อนนอน ผู้เล่าย้ำเสมอว่า มันไม่ใช่นิทาน มันเป็นเรื่องของสิ่งที่ถูกกำหนดไว้ เป็นเรื่องราวของสองสิ่ง ที่ถูกแยกออกจากกัน ทั้งสองจะตามหากัน และจะกลับมารวมกันอีกครั้งหนึ่ง ก่อนตาของเด็กชายจะหลับลง คำพูดสุดท้ายที่เขาได้ยินก็คือ เรื่องราวนี้ถูกเขียนไว้แล้ว เมื่อ 50,000 ปีก่อนโลกจะถูกสร้าง เด็กชายเทียวตามหา ส่วนที่หายไปของตน ครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งหนึ่ง เขาคิดว่า “เธอ” คนนั้้นคือคนที่ใช่ เพราะมีอะไรหลายๆ อย่างคล้ายคลึงกับเขา แต่แล้ว คำตอบที่ได้กลับเป็นว่า “ไม่ใช่” เด็กน้อยไม่ละความพยายาม ในการตามหา “อีกส่วน” ของเขา เขาเจอ “เธอ” คนนั้น แม้คราวนี้คนที่ว่าอาจไม่เหมือนกับเขานัก แต่ความต่างนั้น อาจเป็นการเติมเต็มให้กัน คำตอบที่ได้ ก็ยังคง “ไม่ใช่” การเดินทางผ่านที่ทาง ผ่านวันเวลา เด็กชาย เป็นเด็กหนุ่ม เป็นผู้ใหญ่ ภาพต่างๆ เปลี่ยนแปลงไป แต่สิ่งที่ถูกบอกเล่ายังคงก้องในหูของเขา “เรื่องราวนี้ถูกเขียนไว้แล้ว เมื่อ 50,000 ปีก่อนโลกจะถูกสร้าง” “ทั้งสองจะตามหา ส่วนที่หายไปของกันและกัน” [...]