ยิ้มเปื้อนแก้ม

หากคุณคิดว่าตน ขัดสน ยากจน มีเงินไม่พอใช้      จงรู้เถิดว่า คุณนั้นรวยกว่า มุฮัมมัด (ขอความสันติความเมตตาจากอัลลอฮฺมีแด่ท่าน) รวยกว่าบรรดาเศาะฮาบะฮฺ (ขออัลลอฮฺเมตตาพวกเขาด้วย) คุณร่ำรวยกว่าพวกเขามากมายนัก   หากคุณคิดว่า คุณเศร้าโศกเสียใจ เพราะสูญเสียคนที่คุณรักที่สุดไป สูญเสียลูก ภรรยา พ่อ แม่ไป      จงรู้เถิดว่า คุณยังทุกข์ เศร้าเสียใจน้อยกว่าบรรดาผู้คนแห่งมะดีนะฮฺ ณ เวลาที่ท่านรอซูลจากโลกนี้ไป วันเวลาแห่งวะฮฺยูได้จากไป มะดีนะฮฺมืดมนกว่าจิตใจคุณมากมายนัก   หากคุณคิดว่า ตนโดดเดี่ยว ไม่มีใครเข้าใจ ไร้ค่า ในสายตาคนอื่น      จงรู้เถิดว่า คุณยังสุข สุขกว่า มุฮัมมัด(ขอความสันติความเมตตาจากอัลลอฮฺมีแด่ท่าน) ยามที่สูญเสีย คอดียะฮฺ และ อบู ฏอลิบ ท่ามกลางการต่อต้านจากญาติๆ ที่ปฏิเสธอิสลาม   หากคุณคิดว่า คุณพลาดสิ่งๆ ดีดีในชีวิต ตกงาน พลาดโบนัส อกหัก      จงรู้เถิดว่า [...]

                จู่ๆ ป้าก็โทรมาคุยกับแม่ว่า ปู่ไม่สบายใจเรื่องเรา เพราะเห็นไปขึ้นเวทีบรรยายที่งานมัสยิดแห่งหนึ่ง ฟังทีแรกนั่งงง เราเก่งกาจ มีความรู้ขนาดขึ้นบรรยายได้แล้วเหรอ แล้วเราไปขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่                 คลับคล้ายคลับคลาว่า ไปงานมัสยิดแห่งหนึ่งแถวๆ ชายหาดปากบารา ซึ่งคืนนั้น อาจารย์มุรีดขึ้นบรรยาย พูดตักเตือนชาวบ้านเรื่องการใช้ชีวิตที่รำลึกถึงอยู่เสมอว่าตนมาจากไหนและจะไปไหน เรื่องความตาย และแน่นอน อาจารย์ก็จะแวะไปพูดเรื่องของญามาอะฮฺตับลีก เรื่องของชีอะฮฺ เรื่องการทำบิดอะฮฺ สไตล์อาจารย์มุรีด ก่อนบรรยายจบก็มีชีอะฮฺมาป่วนเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีอะไรรุนแรง บรรยายเสร็จผมก็กลับบ้าน ไม่ได้ขึ้นเวทีสักหน่อย                 เมื่อคาใจก็ต้องไปสอบถาม ไปเยี่ยมปู่คราวนี้ก็เลยถาม ปู่บอกว่าลุงมาเล่าให้ฟังด้วยอารมณ์ภูมิใจในตัวหลานมากๆ ว่าสามารถขึ้นเวทีและพูดได้ดี กลับกันกับปู่ที่ยิ่งไม่สบายใจ ลุงไปเข้าใจผิดได้ยังไง คาใจมากๆ มาถึงบางอ้อก็เมื่อนึกชื่อ อาจารย์ที่มาบรรยาย อาจารย์มุรีด สงสัยลุงจะเข้าใจว่าเป็นอาจารย์อริศ แง่มๆ งานนี้ คนคงเข้าใจผิดกันทั้งอำเภอแล้วละมั้ง เพราะได้ยินมาว่า ลุงเทียวไปเล่าให้ใครต่อใครฟังซะทั่วแล้ว อาจารย์อริศ เฮ้อ!

ไม่อยากเชื่อตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมทิ้งบล็อกร้างได้นานขนาดนี้ บล็อกพี่ บล็อกน้อง ก็เป็นเหมือนๆ กัน เริ่มเฉื่อยๆ กันแล้ว กระแสตื่นบล็อกมันชะลอลง หรือไม่เปิดบล็อกกันที่อื่นกันก็ไม่รู้ บางคนอ่านอย่างเดียว บางคนกลัวเขียนไม่ดี หากไม่ดีจะไม่เขียน ไม่อัพเด็ดขาด ผมเคยคิดเหมือนกัน แต่ตอนนี้เปลี่ยนแล้ว เพราะการที่ไม่ทำอะไรเพราะกลัวการผิดพลาด ก็จะไม่สามารถก้าวไปไหนได้เลย   ไงก็แล้วแต่ บอกตัวเอง และพี่น้องที่หลงมาอ่านข้อความนี้ว่า กลับมาเขียนกันใหม่เหอะ มาสร้างกระแสงานเขียนดีดีกันต่อ อินชาอัลลอฮฺ จะเริ่มกลับมาขยันใหม่นะ   เริ่มประเดิมโดย เอาเนื้อหา นาชีด อัลบั้มใหม่ของ zain bhikha ชื่ออัลบั้มเดียวกับนาชีดนี้ Allah knows ความหมายดี ลองโหลดฟังได้ที่  http://openmybox.googlepages.com/01-AllahKnows.mp3     Allah Knows -Zain Bhikha and Dawud Wharnsby Ali When you feel all alone in [...]

อัสลามุอะลัยกุม มะ เหนื่อยมั้ยครับกับการเลี้ยงดูลูกชายคนนี้ ตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมา ลูกคนนี้ทำให้มะหนักใจมากไหม  ครอบครัวเรามีอยู่กันแค่ 4 คน นับว่าน้อยเมื่อเทียบกับครอบครัวอื่น แล้วยิ่งมะเป็นเพียงผู้หญิงคนเดียวในบ้านด้วยแล้ว งานบ้านต่างๆ ยิ่งหนักขึ้นอีก เนื่องจากไม่มีลูกสาวคอยช่วยเหลือ ไม่เป็นไรครับ อีกหน่อยผมจะหาคนมาช่วย ผมขอมะอัฟมะก่อนนะครับ เพราะวันก่อนตอนค้นหนังสือเก่าๆ ที่บ้าน ผมไปเปิดเจอไดอารี่ของมะเข้า ไดอารี่สมัยยังสาวของมะ และเมื่ออ่านมันเสียทั้งหมดแล้ว…ผมรักมะขึ้นอีกเป็นกอง จากไดอารี่เล่มนั้น ผมได้รู้ว่าตอนที่มะมีผมในท้อง เรื่องร้ายๆ ในชีวิตของมะกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลย มะเห็นผมเป็นของขวัญ เป็นริสกีจากอัลลอฮฺ ที่พระองค์มอบให้กับผู้หญิงคนหนึ่ง…ผมเองก็หวังว่าจะเป็นให้ได้เช่นนั้น มะเป็นครูโรงเรียนประถม เป็นครูภาษาไทย หนังสือที่บ้านจึงเยอะแยะเต็มไปหมด ผมยังจำได้นะครับว่า เมื่อผมอายุประมาณ 4-5 ขวบ มะหิ้วผมไปโรงเรียนด้วย แล้วเอาผมไปทิ้งไว้ในห้องสมุด แล้วมะก็ไปสอนนักเรียน อยู่ห้องสมุดผมจะทำอะไรได้ ก็เลยหยิบโน่นดูนี่ อ่าน ไม่สิ ดูหนังสือไปเรื่อย มะรู้มั้ยผมรักการอ่านมาตั้งแต่วันนั้นแหละ ถึงแม้เรื่องศาสนา มะจะไม่ได้ปลูกฝังอะไรให้ผมมากนัก แต่มะจะย้ำผมเสมอๆ เรื่องการละหมาด ผมไม่รู้หรอกนะว่ามะจะดีใจแค่ไหน เมื่อวันหนึ่งที่มะเรียกร้องให้ชาย 3 คนในบ้านมาละหมาดร่วมกัน แต่เสียงตอบรับนั้นกลับเป็นเสียงรายการโทรทัศน์ [...]

ซอดิก เจ้าเด็กช่างถาม คืนวันนี้พาซอดิกไปมัสยิด ซอดิกเรียบร้อยมาก ไม่ซนเลย ละหมาดนิ่ง ไม่อ่านฟาติหะฮฺเสียงดังเหมือนอยู่บ้าน คงกลัวแชที่ละหมาดข้างๆ ดุเอา ทีกะแม่ไม่เห็นกลัว   ขากลับ ซอดิกซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์กลับบ้าน ดาวเต็มฟ้า เลยจอดรถ แล้วถามซอดิกว่า ลองนับสิ ดาวมีกี่ดวง?   ซอดิกกางมือสองข้าง แล้วเริ่มนับ หนึ่ง สอง สาม … เก้า สิบ แล้วเงียบ สิบดวงเหรอ ซอดิก ซอดิกพยักหน้า สิบดวง ก็นิ้วมีสิบนิ้วนี่เนอะ จะไห้นับเท่าไหร่หล่ะ