วันสำคัญ?
มีนาคม 9, 2009
เคยแปลกใจมั้ย? ว่าทำไมบ้านเมืองเรามีวันสำคัญเยอะแยะไปหมด มีแทบจะทุกเดือน คนทำงานแอบดีใจเมื่อเดือนใดมีวันสำคัญติดๆ กันมากๆ เพราะจะได้หยุดยาว ไม่ว่าจะเป็น วันสงกรานต์ วันเฉลิมโน่นเฉลิมนี่ วันตรุษจีน ตรุษไทย วันปีใหม่ วันคริสต์มาส
วันสำคัญเหล่านี้ มีที่มาที่ไป หลายๆ คนก็พอจะรู้ แต่เคยสงสัยมั้ย วันสำคัญเหล่านั้นมันสำคัญจริงเหรอ
หากลองตั้งคำถาม เพื่อหาคำตอบ
วันเหล่านั้นเป็นวันสำคัญ หรือวันที่ถูกให้ความสำคัญกันแน่
ได้คำตอบที่ยิ้มได้เลยว่า มันคือวันที่ถูกให้ความสำคัญจนกลายเป็นที่ยอมรับในสังคมว่ามันคือวันสำคัญที่ต้องให้ความสำคัญ ทั้งๆ ที่แต่เดิมมันไม่มีความสำคัญใดๆ เลย
เมื่อหันกลับมามองดูหลักการของอิสลาม เราพบว่าอิสลามได้แบ่งเรื่องนี้ชัดเจนว่า วันสำคัญของอิสลามเป็นวันสำคัญโดยตัวของมัน จากการกำหนดของผู้ที่สร้างวันเวลา ว่าเหล่านั้นคือวันสำคัญ
เมื่อครั้งที่ท่านนบีมายังเมื่อมะดีนะฮฺครั้งแรก ได้เห็นผู้คนเฉลิมฉลองในวันสำคัญวันหนึ่ง ท่านจึงบอกว่าวันสำคัญต่างๆ ถูกยกเลิก อัลลอฮฺได้ทรงกำหนดวันให้เฉลิมฉลอง รื่นเริงไว้ 2 วัน คือวันอีดทั้งสอง เป็นการกำหนดลงไปเลยว่า วันเหล่านั้นสำคัญได้โดยการกำหนดของอัลลอฮฺ ไม่ใช่การให้ความสำคัญขึ้นมาเองโดยมนุษย์
วันสำคัญอีกหลายวันที่เข้าเงื่อนไขนี้ อาทิ วันศุกร์ มีหะดิษมากมายระบุถึงความสำคัญในวันนี้ว่าเป็นวันที่โลกถูกสร้าง วันที่อาดัมกำเนิด และเป็นวันสุดท้ายของโลกนี้, 10 วันแรกของเดือนซุลฮิจญะฮฺ ที่นบีบอกว่าเป็น 10 วันที่ดีที่สุด, ค่ำคืนอัลกอดร์ ที่มีดีกว่าพันเดือน เป็นค่ำคืนที่อัลกุรอานถูกประทานลงมายังชั้นฟ้า เหล่านี้เป็นวันสำคัญที่ถูกระบุในอัลกุรอานและหะดิษซอเฮียะห์ของท่านนบีมุฮัมมัด
และเมื่อหันมามองมนุษย์บ้าง เราพบสิ่งที่ขัดแย้งโดยสิ้นเชิง วันสำคัญถูกปล่อยปละ วันอื่นถูกให้ความสำคัญจนเกินเลย ทั้งๆ ที่การกำหนดว่าวันใดสำคัญหรือไม่นั้น ไม่ใช่หน้าที่ของมนุษย์อย่างเราๆ เลย
เป็นเรื่องที่น่าเศร้ายิ่งนักเมื่อมองกลับมายังมุสลิม วันอีด วันศุกร์ วันสำคัญที่มีความสำคัญ มีสิ่งดีงามมากมายในนั้น เรากลับไม่สนใจ มองมันไม่ต่างกับวันทั่วๆ ไป มิหนำซ้ำกลับยกเอาวันปีใหม่ วันเกิด มาเป็นวันที่ถูกให้สำคัญ จนมันกลายเป็นวันสำคัญจริงๆ ในสายตาของมนุษย์
น่าตลกกว่านั้น เมื่อวันที่ถูกให้ความสำคัญบางวันกลายมาเป็นอิบาดะฮฺ เป็นสิ่งที่ยึดถือว่าหากให้ความสำคัญกับมันแล้วจะได้ผลบุญ โดยไม่ใส่ใจเลยว่าวันเหล่านั้นมันเป็นวันสำคัญที่อัลลอฮฺได้กำหนดไว้หรือมันเป็นเพียงวันที่เราให้ความสำคัญกันเอาเอง
ดังนั้น เราๆ ลองหันมาให้ความสำคัญกับวันสำคัญที่มีอยู่ แม้ว่ามันจะมีไม่มากนัก แต่การให้ความสำคัญมันไม่ใช่ว่าเราต้องเฉลิมฉลองใหญ่โต เพียงแค่วันสำคัญเหล่านั้นถูกให้ความสำคัญจากเจ้าของชั้นฟ้าและโลกใบนี้ เพียงเท่านี้หัวใจของบ่าวตัวเล็กๆ ก็พองโตแล้ว

มีนาคม 10, 2009 ที่ 10:59 am
การญิฮาดสามารถทำได้หลายอย่าง การออกไปยังสมรภูมิสู้รบกับศรัตรูเพื่อปกป้องศาสนาอิสลามของเราถือเป็นการกระทำที่มีเกียรติที่สุด อย่างไรก็เเล้วเเต่การเขียนบทความผ่านตัวหนังสือถ่ายทอดสู่บุคคลอื่นผ่านสื่ออินเตอร์เน็ตเช่น Blog ก็เป็นอีกวิธีการหนึ่งซึ่งทุกคนสามารถทำได้ ขอไห้เรามีความอิคลาศในการทำมันเพื่ออัลลอฮฺเเค่นี้ก็เพียงพอเเล้ว
มีนาคม 12, 2009 ที่ 2:12 pm
อันที่ึจริงเราก็ชอบเขียน Blog เหมือนกันเเต่ว่าเราเเบ่งเวลาไม่ค่อยเป็นน่ะ เกือบทุกครั้งที่เราใช้เวลากับอินเตอร์เน็ตมันทำไห้เราต้องละหมาดล่าช้า บางทีเีราไม่ทันละหมาดยามาอะีร่วมกับอีหม่ามนะ เำพราะเราเำพลินเเละชัยฏอนก็ทำงานยุเเหย่ไห้เีราต้องทำในสิ่งที่ไีร้สาระ ทำไห้เีรามีเวลาอยู่กับอัลกุรอ่านน้อยลงด้วย ดังนั้นเราคิดว่าสำหรับเราิแล้วเราต้องญิฮาดกับชัยฏอนและเนับซูก่อนก็เเล้วกัน