2 days in Penang

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปพักผ่อนที่ ปีนัง มาครับ

เนื่องจากมีเพื่อนเรียนอยู่ที่ USM ด้วย ก็เลยสบโอกาสไปเยี่ยมเพื่อนเสียด้วยเลย

เริ่มจากตีรถบัสเที่ยวสุดท้ายประมาณ เที่ยงคืนกว่า จากปูดูรายา ท่ารถในกัวลาลัมเปอร์ หลับยาวไปถึงปีนัง เกาะทางตอนเหนือของมาเลเซีย อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ผมและเพื่อนๆ อีก 3 คนก็มาถึงท่ารถในปีนังตอนตี 5 นาทีนั้นไม่มีเวลามาชื่นชมทัศนียภาพของสถานที่ใหม่กันหรอกครับ เพราะหนังตายังปิดกันอยู่เลย จึงกลับไปนอนกันต่อที่หอพักของเพื่อนใน USM

9 โมงเช้าของวันที่ร้อนมากๆ ในช่วงปลายฤดูฝน คือช่วงเวลาที่พวกเราคึกคักกันมาก ด้วยความที่อยากออกไปเที่ยว เดิน ถ่ายรูป สถานที่ต่างๆ บนเกาะปีนังกัน หลังจากฟาดเสบียงในห้องของเพื่อนที่เรามาอยู่อาศัยด้วยหมดไปด้วยการอาการหิวจนตาลาย เราก็เริ่มสำรวจด้วยการไปเที่ยว George Town เขตเมืองเก่าของ Penang

หลังจากวนหาที่จอดรถซึ่งหายากมากๆ และเกือบทุกที่บนเกาะปีนังเรียกเก็บค่าจอดรถทั้งนั้น อันเนื่องมาจากพื้นที่อันจำกัดนั่นเอง ทุกตารางนิ้วจึงมีราคา เราก็เจอะกับรถขายไอศกรีมหนึ่งคัน และเรียกเก็บไอศกรีมคนละหนึ่งโคนพร้อมทั้งจ่ายค่าเสียหาย

เมื่อกินไอศกรีมดับร้อนกันแล้วเราก็ตรงไปที่ Fort Cornwallis ที่ได้ชื่อว่าเป็น world heritage เดินสำรวจซากกำแพงเมือง ป้อมปืนใหญ่ อยู่พักใหญ่ ก็ไปกันต่อยังตัวเมืองแถบ little India เริ่มรู้สึกร้อนกับอากาศที่แดดเปรี้ยงๆ ในวันนั้น

แถบ little India จะเป็นย่านการค้าที่คนเชื้อสายอินเดียอยู่อาศัยกันเยอะ แต่ก็มีคนมาเลย์เชื้อสายจีนปะปนอยู่ด้วยไม่น้อย จึงมีทั้งวัดจีน วัดแขกกระจายกันอยู่ในละแวกนี้

หลังจากเดินดุ่มๆ เพื่อให้รู้ว่ามากันถึงแล้ว เราก็มองหาร้านอาหารเที่ยง เพื่อนที่เรียนอยู่ที่ปีนังแนะนำร้านอาหารอินเดีย พร้อมกับยืนยันว่าอร่อยมาก ร้าน Nasi Kandar จึงเป็นที่หมายของเราในเที่ยงนี้

เมื่ออิ่มได้ที่ ก็เริ่มรู้สึกว่าง่วงนอนกันจึงตัดสินใจกันกลับไปนอนพักที่ห้อง เพราะอากาศที่ร้อนจัดทำให้เรี่ยวแรงหดหายไปจนหมด ทั้งๆ ที่ตอนเช้าคึกคักกันเหลือเกิน

เย็นๆ เมื่ออากาศเริ่มเย็นลง พวกเราก็อพยพกันไปทางตอนใต้ของเกาะยัง Queen Bay หาดกระจิดริดที่มีวิวทิวทัศน์เบื้องหน้าเป็นสะพานแขวนที่เชื่อมเกาะปีนังกับ แผ่นดินแม่ของมาเลเซีย

ใกล้ๆ ค่ำ โชเฟอร์ของเราก็พาพวกเราไปกินอาหารค่ำกันที่ร้านอาหารไทยในตัวเมือง กินกันจนอิ่มหนำสำราญ เพราะอาหารอร่อยและราคาถูก ปิดท้ายด้วยชาร้อนๆ รอบดึก ก่อนจะกลับไปนอนพักเตรียมลุยในวันรุ่งขึ้น

สายๆ วันที่สอง เราไปจองตั๋วรถกลับ KL กันก่อน ปรากฏว่าตั๋วเต็ม เหลืออยู่เที่ยวรถ super VIP ตอนหกโมงครึ่ง เราจำใจต้องซื้อ

เรามีเวลาเหลืออีกประมาณ 6 ชั่วโมง จึงตัดสินใจ ขับรถขึ้นเหนือไปดูทิวทัศน์ทางโน้น โชเฟอร์พาเราเลียบชายหาดไปตามถนนเส้นเดียวและ่รถที่หนาแน่นมาก ถนนแคบๆ มุ่งไปยัง Penang National Park อากาศในวันนี้ยังคงร้อนไม่เปลี่ยนแปลง

เมื่อไปถึงที่หมาย เราก็ไม่ได้เข้าไปในตัวอุทยานแห่งชาติที่ว่าหรอก เพราะ 1 ไม่อยากเดิน 2 ถ้าจะไปถึงตัวอุทยานจริงๆ ต้องนั่งเรืออ้อมไปอีก เราก็เลยขอชื่นชมกับท่าเรือบริเวณนั้น พร้่อมเก็บรูปสวยๆ ก็พอ

ขากลับเรามีทางเลือก 2 ทาง คือ ย้อนกลับทางเดิน พร้อมแวะชมสถานที่ต่างๆ ที่เราเล็งๆ เอาไว้ตอนขามา กับ เดินทางกลับอีกทางคือทางตะวันตกของเกาะไปสุดทางตอนใต้ของเกาะ หลังจากพูดคุยกันเราก็ตัดสินใจกลับทางที่สอง เพราะเวลาอีก 4 ชั่วโมงน่าจะทัน อีกทั้งหากเรากลับทางที่ว่าเราก็ได้เดินทางรอบเกาะพอดิบพอดี

เราขับรถกันไปยังหมู่บ้านทางตะวันตกของเกาะกันก่อน แวะกินอาหารเที่ยงและละหมาดกันที่นั่น ณ ที่แห่งนี้ค่อนข้างจะเป็นกัมปงๆ คือยังคงความเป็นชุมชนมากกว่าทางตะวันออกของเกาะปีนัง คนส่วนใหญ่เป็นมุสลิมมาเลย์ รถไม่เยอะ ตึกใหญ่ๆ ก็เป็นโรงแรม ที่เหลือก็เป็นบ้านคน

ผมรู้สึกคิดถึงบ้านขึ้นมาจับใจ ลักษณะความเป็นอยู่ การจัดบ้าน อากาศร้อนๆ ริมทะเล กลิ่นทะเลโชยมาติดจมูก คนไม่พลุกพล่าน นี่มันบ้านผมชัดๆ อีกทั้งหน้าตาคนแถบนี้ก็คล้ายคลึงกับญาติผมด้วยสิ รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากนั้นเราก็เดินทางไปกันต่อ เวลาก็เหลือไม่มากแล้ว เส้นทางที่เหลือต่อจากนี้ เพื่อนที่อยู่ปีนังมาหนึ่งปีก็ยังไม่เคยไป เอาว่ะ ไปก็ไป

เส้นทางฝั่งตะวันตกของปีนัง เป็นเส้นทางคดเคี้ยวสุด ทั้งขึ้นบนภูเขา ผ่านอ่างเก็บน้ำ น้ำตก(ใจ) ป่า บนถนนแคบๆ ณ ความสูงขนาดนั้น เวลารถผ่านมาแต่ละคัน ทำเอาหวาดเสียวไม่ใช่เล่น หลังจากลงมาสู่พื้นราบได้แล้ว พวกเราเกือบได้อาเจียนกัน

รถแล่นเลียบหมู่บ้านริมทะเลแถบนี้ได้ไม่นานนัก ระดับถนนก็สูงขึ้นมาอีกรอบ เราต้องตัดผ่านภูเขา บนระดับความสูงขนาดนั้นอีกรอบ แต่รอบนี้เพิ่มความน่าตื่นเต้นด้วยสภาพถนนที่ยังทำไม่เสร็จ! บนถนนเส้นเดียวบนภูเขา เราได้เจอกับไฟจราจร! Amazing Pinang มากๆ โชเฟอร์เกือบจะผ่าไฟแดงอยู่แล้ว ดีที่เห็นมอไซต์คันหนึ่งจอดหยุดอยู่ก่อนเราก็เลยหยุดตาม จึงได้ทราบว่า ถนนสายนี้กำลังก่อสร้าง มันจึงแคบ บางช่วงรถผ่านได้ทางเดียว สวนกันไม่ได้ จึงต้องทีไฟจราจร และมีคนคอยกดเปิดปิดสัญญาณ โอ้ แปลกประหลาดมาก ลองจินตนาการดูนะครับ เส้นทางบนภูเขาที่นานๆ ทีจะมีรถผ่านมา มีไฟจราจร และมีคนทำหน้าที่เปิดปิดสัญญาณ นี่ขนาดกลางวันนะ ถ้าตอนกลางคืนดึกๆ จะเป็นยังไง นึกไม่ออกจริงๆ

บางช่วงบางตอนของถนน เราจะเห็นสภาพสะพานที่กำลังสร้าง (หรือสร้างไม่เสร็จ อันนี้ก็ไม่ทราบ) เพื่อลดความคดเคี้ยวแต่เพิ่มความหวาดเสียวให้ผู้ขับรถมากๆ

ในที่สุดพวกเราก็มาถึงดินแดนทางใต้ของเกาะได้อย่างปลอดภัยกันทุกคน และเมื่อหาทางกลับที่พัก และอาบน้ำ เตรียมตัวกลับเรียบร้อยแล้ว เราก็ยังพอมีเวลาอีก 40 นาที ในการไปกินอาหารอินโดที่เพื่อนของเรานำเสนอเป็นเมนูบังคับตั้งแต่วันแรกที่มาถึง

เมื่อรำลากันเรียบร้อย ช่วงเวลาเย็นๆ บนสะพานข้ามฝั่งจากปีนังไปยังแผ่นดินหลักของมาเลเซีย บนรถ super VIP เก้าอี้นวด มีจอโทรทัศน์และJoyเกมส์ เราก็พบว่า เงินในกระเป๋าที่เหลือมันจะพอถึงสิ้นเดือนรึเปล่า(ว่ะ)เนี่ย