เมื่อครั้งยังเด็ก
เด็กชายคนหนึ่งถูกบอกเล่าเรื่องราว
นิทานก่อนนอน
ผู้เล่าย้ำเสมอว่า มันไม่ใช่นิทาน
มันเป็นเรื่องของสิ่งที่ถูกกำหนดไว้
เป็นเรื่องราวของสองสิ่ง
ที่ถูกแยกออกจากกัน
ทั้งสองจะตามหากัน
และจะกลับมารวมกันอีกครั้งหนึ่ง
ก่อนตาของเด็กชายจะหลับลง
คำพูดสุดท้ายที่เขาได้ยินก็คือ
เรื่องราวนี้ถูกเขียนไว้แล้ว
เมื่อ 50,000 ปีก่อนโลกจะถูกสร้าง
เด็กชายเทียวตามหา ส่วนที่หายไปของตน
ครั้งแล้วครั้งเล่า
ครั้งหนึ่ง เขาคิดว่า “เธอ” คนนั้้นคือคนที่ใช่
เพราะมีอะไรหลายๆ อย่างคล้ายคลึงกับเขา
แต่แล้ว คำตอบที่ได้กลับเป็นว่า “ไม่ใช่”
เด็กน้อยไม่ละความพยายาม
ในการตามหา “อีกส่วน” ของเขา
เขาเจอ “เธอ” คนนั้น
แม้คราวนี้คนที่ว่าอาจไม่เหมือนกับเขานัก
แต่ความต่างนั้น อาจเป็นการเติมเต็มให้กัน
คำตอบที่ได้ ก็ยังคง “ไม่ใช่”
การเดินทางผ่านที่ทาง ผ่านวันเวลา
เด็กชาย เป็นเด็กหนุ่ม เป็นผู้ใหญ่
ภาพต่างๆ เปลี่ยนแปลงไป
แต่สิ่งที่ถูกบอกเล่ายังคงก้องในหูของเขา
“เรื่องราวนี้ถูกเขียนไว้แล้ว
เมื่อ 50,000 ปีก่อนโลกจะถูกสร้าง”
“ทั้งสองจะตามหา
ส่วนที่หายไปของกันและกัน”
เขายังรอคอยวันนั้น
วันที่ทั้งสองจะรวมเป็นหนึ่งเดียว
