It’s always there, you just ignore

วันนี้ได้คุยกับตา (น้องสาว ลูกของอา)

เค้าเล่าเรื่องของญาติๆ รุ่นเดียวกันให้ฟัง

เรื่องราวของพี่น้องที่เราไม่ค่อยใส่ใจถามสารทุกข์สุกดิบ เรื่องราวญาติพี่น้องที่นบีสั่งให้กระชับความสัมพันธ์

ทั้งเรื่องปัญหาของญาติผู้พี่ ที่สร้างความเดือดร้อนให้ญาติๆ

เรื่องราวของปู่กับย่า ที่ไม่ค่อยสบาย

เรื่องการหายตัวไปของลุงกับป้า

และเรื่องราวของพ่อเรา จากมุมมองของเธอ

เฮ้ย! นี่เราลืมอะไรไปหรือเปล่าเนี่ย

มีพื้นที่อีกพื้นที่หนึ่งที่เราไม่ได้เอาใจใส่ ไม่รู้ ไม่รับทราบเลย

เราพลาดอะไรที่สำคัญไปเนี่ย

เราละทิ้งสิ่งสำคัญมากๆ อันหนึ่งไป

มันไม่เคยหายไปไหน มันอยู่ที่นั่นเสมอ

เพียงแต่เรามองข้ามไป เพิกเฉยไป

แง่มุมงามๆ อุ่นๆ ที่อยู่ตรงนั้น

ใช่มันอยู่ตรงนั้นเสมอแหละ