วิทยาศาสตร์กับการมีอยู่ของพระเจ้า part1

แปลจาก Why Science Fails to Explain God?

———————————-

ก่อนเริ่มชั้นเรียน ศาสตราจารย์ทางด้านปรัชญาผู้ไม่เชื่อในพระเจ้าเรียกนักศึกษาใหม่คนหนึ่งให้ยืนขึ้น
‘คุณเป็นมุสลิมใช่มั้ย’
‘ใช่ครับ ท่าน’
‘ถ้าเช่นนั้นคุณเชื่อในพระเจ้าใช่มั้ย’
‘100% ครับ’
‘พระเจ้าเนี่ย ดีรึเปล่า’
‘แน่นอนครับ พระองค์ดีเลิศ’
‘พระเจ้านี่ มีพลังอำนาจมหาศาลใช่มั้ย พระเจ้าสามารถทำได้ทุกสิ่งจริงหรือเปล่า’
‘ครับ ถูกต้อง’
‘แล้วคุณหล่ะ ดีหรือเลว’
‘คัมภีร์กุรอานบอกว่า ผมไม่ได้ดีเสมอไปครับ’
ศาสตราจารย์ ยิ้มอย่างมีเลศนัย ‘อ่า กุรอาน’
เขาใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง
‘สมมตินะ ในที่นี่มีคนป่วยอยู่คนหนึ่ง และคุณสามารถรักษาเขาได้ ใช่ คุณสามารถทำมันได้ คุณจะช่วยเขามั้ย’ ‘คุณจะลองดูมั้ย’
‘ครับท่าน ผมจะทำมัน’
‘อ่า แสดงว่าคุณเป็นคนดี’
‘ผมไม่ได้พูดอย่างนั้นครับ’
‘ทำไมจะพูดไม่ได้ คุณจะช่วยคนป่วย ถ้าคุณสามารถ ความจริงพวกเราส่วนใหญ่ก็จะทำถ้าสามารถทำได้ แต่พระเจ้าจะไม่ทำเช่นนั้น’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

‘พระเจ้าจะไม่ทำเช่นนั้น พี่ชายของฉันเป็นมุสลิม แม้ว่าเขาจะวิงวอนต่อพระเจ้าให้ช่วยรักษา แต่กลับต้องตายด้วยโรคมะเร็ง พระเจ้าจะดีได้อย่างไร อืม ใครพอจะตอบฉันได้บ้าง’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

ชายสูงอายุรู้สึกสงสาร ‘ไม่ พวกเธอไม่สามารถตอบได้ใช่มั้ยหล่ะ’
เขายกแก้วน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นจิบ เพื่อให้เวลานักศึกษาผ่อนคลาย
‘เรามาเริ่มกันอีกครั้งนะ’ ‘พระเจ้าเนี่ย ดีใช่มั้ย’
‘ใช่ครับ’
‘แล้วมารร้ายละ ดีรึเปล่า’
‘ไม่ครับ’
‘แล้วมารร้ายมาจากไหน’
นักศึกษาคนนั้นอ้ำอึ้ง
‘มาจาก…พระเจ้า’
‘ถูกต้อง พระเจ้าสร้างมารร้ายไม่ใช่รึ’
ศาสตราจารย์สูงอายุใช้นิ้วที่ผอมราวกับกระดูกลูบผมที่แห้งซีด แล้วหันไปยิ้มแหยๆ ใส่นักศึกษาที่กำลังฟังอยู่
‘ผมว่า เราจะมีเรื่องสนุกตลอดภาคเรียนนี้แน่ๆ สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทั้งหลาย’
เขาหันกลับไปพูดกับมุสลิมคนเมื่อกี้ ‘บอกผมสิ มารร้ายยังอยูในโลกอีกนี้มั้ย’
‘มีครับ ท่าน’
‘สิ่งชั่วร้ายมีอยู่ทุกหนทุกแห่งใช่มั้ย พระเจ้าสร้างทุกสิ่ง ถูกรึเปล่า’
‘ครับ’
‘ทีนี้ตอบได้มั้ย ใครสร้างความชั่วร้าย’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

‘ยังมีโรคภัยไข้เจ็บอยู่ในโลกนี้ใช่มั้ย ความเลวทรามก็ดี ความอาฆาตแค้นก็ดี ความอัปลักษณ์ก็ดี สิ่งอันน่ารังเกียจทั้งหลายแหล่ ตอบผมสิ ทั้งหมดล้วนยังมีอยู่ในโลกใบนี้’
นักศึกษาผู้นั้นขยับปลายเท้าไปมาด้วยความอึดอัด และตอบไปว่า ‘ใช่ครับ’
‘ถ้าเช่นนั้น ใครเล่าสร้างสิ่งเหล่านี้มา’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

จู่ๆ ศาสตราจารย์ผู้ชราก็ตะโกนใส่นักศึกษาคนนั้น ‘ใครสร้างสิ่งเหล่านี้ โปรดบอกผมชัดๆ สิ’ ศาสตราจาย์ที่ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเอียงตัวไปยังเด็กหนุ่มแล้วพูดด้วยเสียงเล็กๆ ว่า ‘พระเจ้าสร้างสิ่งชั่วร้ายทั้งหมดมาไม่ใช่รึ เด็กน้อย’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

นักศึกษาผู้นั้นพยายามเก็บอาการ ทันใดนั้น ผู้สอนก็สาวเท้าไปยังหน้าชั้นราวกับเสือดำผู้ชรา
ทั้งชั้นราวกับถูกสะกดนิ่ง
‘บอกผมสิ’ เขาพูดต่อ ‘เป็นไปได้อย่างไร ที่พระเจ้าจะดีหากพระองค์สร้างสิ่งชั่วร้ายทั้งมวลตลอดเวลา’
ศาสตราจารย์วาดแขนไปรอบๆ ราวกับจะบอกให้เห็นความชั่วร้ายทั้งหมดของโลกนี้ ‘ทั้งความเกลียดชังเอย ความโหดร้ายเอย ความเจ็บปวดเอย ความทรมานเอย ความตายเอย ความอัปลักษณ์และความเจ็บป่วย ล้วนแล้วแต่ถูกสร้างมาโดยพระเจ้าที่ดี ทั้งหมดนี้มีอยู่ในโลกใบนี้ใช่มั้ย เด็กน้อย’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

‘คุณไม่เห็นรึมันอยู่ทั่วทุกแห่งหน หือ’
นิ่ง
‘ไม่เห็นรึ’ ศาสตราจารย์เอียงตัวไปยังหน้าของนักศึกษาผู้นั้นอีกครั้งและกระซิบว่า ‘พระเจ้าที่ดี งั้นหรือ’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

‘คุณเชื่อในพระเจ้าหรือเปล่า ลูกชาย’
นักศึกษาผู้นั้นกลับทำให้เขาเสียหน้า ‘ใช่ครับ ศาสตราจารย์ ผมศรัทธา’
ชายชราส่ายหน้า ‘วิทยาศาสตร์บอกว่า คุณมีประสาทสัมผัสทั้งห้า ที่คุณจะใช้มันในการพิสูจน์และสำรวจโลกรอบตัวคุณ ที่ผมพูดถูกมั้ย’
‘ถูกครับ ท่าน ผมมีประสาทสัมผัสทั้งห้าที่ว่านั่น’

จากนั้น ศาสตราจารย์ก็เร่งเสียงขึ้นอย่างช้าๆ
‘คุณเคยเห็นพระเจ้าของเธอหรือ’
‘เปล่าครับ ผมไม่เคยเห็นพระองค์เลย’
‘งั้นบอกพวกเราสิ ว่าคุณเคยได้ยินพระเจ้าของคุณ’
‘ไม่เคยครับ ผมไม่เคย’
‘แล้วคุณเคยสัมผัสพระเจ้าของคุณมั้ย เคยได้ชิม ลิ้มรสพระเจ้าของคุณมั้ย เคยได้กลิ่นพระเจ้าของคุณมั้ย….จริงๆ แล้วคุณสามารถสัมผัส รับรู้ถึงพระเจ้าของคุณด้วยประสาทสัมผัสของคุณสักอย่างมั้ย’

[ไม่มีคำตอบใดๆ]

‘กรุณาตอบผมด้วยครับ’
‘เปล่าครับ ผมเกรงว่าไม่’
‘คุณเกรงว่า…คุณไม่ต่างหากล่ะ’
‘ไม่ใช่ครับท่าน’
‘นี่คุณยังเชื่อในพระเจ้าอยู่อีกเหรอ’
‘…ครับ…’
‘งั้นพิสูจน์สิ!’ ศาสตราจารย์ยิ้มอย่างผู้ฉลาดไปยังผู้อยู่ใต้อาณัติของตน
‘ตามหลักการเชิงประจักษ์ การทดลอง ระเบียบการพิสูจน์ วิทยาศาสตร์บอกว่า พระเจ้าของคุณไม่มีอยู่จริง แล้วคุณยังคงพูดแบบนั้นอยู่อีกหรือ เด็กน้อย บอกผมหน่อยสิ ตอนนี้พระเจ้าของคุณอยู่ที่ไหน’

[นักศึกษาผู้นั้นไม่ได้ให้คำตอบใดๆ]

‘กรุณานั่งลง’
มุสลิมคนนั้นก็นั่งลง…อย่างผู้แพ้

มุสลิมอีกคนยกมือขึ้น ‘ศาสตราจารย์ครับ ผมขออนุญาตกล่าวอะไรสักอย่างได้่มั้ยครับ’
ศาสตราจารย์หันมาและยิ้ม ‘อ่า มุสลิมอีกคน มาๆ มาข้างหน้า กล่าวคติพจน์อะไรให้เพื่อนฟังหน่อย’
มุสลิมคนนี้กวาดสายตาไปรอบๆ ห้อง ก่อนจะกล่าวว่า ‘ท่านกล่าวหลายประเด็นที่น่าสนใจครับท่าน ตอนนี้ผมอยากจะถามคำถามท่านสักข้อครับ ท่านว่าความร้อนมีรึเปล่าครับ’
‘มีสิ’ ศาสตราจารย์ตอบ ‘มีความร้อน’
‘แล้วความเย็นหล่ะครับ มีมั้ย’
‘แน่นอนสิ ลูกชาย ความเย็นก็มีด้วย’
‘ผิดครับท่าน ไม่มีความเย็น’
รอยยิ้มของศาสตราจารย์หยุดชะงัก ห้องทั้งห้องก็เย็นลงในทันที

….รออ่านต่อ อีกไม่นานครับ